Pytania testowe

Eliminacje okręgowe - IV edycja (08/09)

Pytanie nr 1

Która z rekomendacji  nie jest prawidłowym wnioskiem z analizy macierzy BCG?

a) Pieniądze zarobione na 'dojnych krowach' inwestuj w 'gwiazdy'.
b) Pozbądź się 'znaków zapytania' ze słabymi perspektywami wzrostu.
c) Sprzedaj 'gwiazdy' i uzyskane pieniądze inwestuj w 'psy'.
d) Staraj się jak najdłużej zachować 'dojne krowy'.

Komentarz:

Macierz BCG pozwala na prezentację portfela produkcji przedsiębiorstwa. Podział produktów na 4 kategorie odbywa się w oparciu o wzrost rynku i względny udział w rynku (rysunek poniżej).

 

 

Z podanych wariantów błędnym działaniem byłaby sprzedaż 'gwiazd' i zainwestowanie uzyskanych pieniędzy w 'psy'.

 

 

Z podanych wariantów błędnym działaniem byłaby sprzedaż gwiazd i zainwestowanie uzyskanych pieniędzy w psy.

Pytanie nr 2

Autorem koncepcji Time Based Management jest:

a) Boston Consulting Group,
b) P. Drucker,
c) H. Gantt,
d) McKinsey & Company.

Komentarz:

Time Based Management jest koncepcją opracowaną przez Boston Consulting Group. Opiera się ona na 5 założeniach:
•    orientacja na czas (czas można zmierzyć),
•    orientacja na skalę, skok ilościowy (marginalne ulepszenia nie są wystarczające),
•    orientacja na proces,
•    orientacja na wartości,
•    orientacja na zespół.
Zgodnie z koncepcją TBM przedsiębiorstwo, które chce konkurować czasem, powinno przede wszystkim skoncentrować się na optymalizacji swoich procesów.
 

Pytanie nr 3

Subskrypcja zamknięta to emisja akcji:

a) skierowana do konkretnego adresata (np. funduszu inwestycyjnego),
b) skierowana w pierwszej kolejności do dotychczasowych akcjonariuszy, którzy posiadają prawo poboru (czyli przywilej pierwszeństwa nabycia akcji nowej emisji przez inwestorów posiadających akcje emisji wcześniejszych),
c) skierowana do inwestorów instytucjonalnych,
d) skierowana do innych spółek giełdowych.

Komentarz:

Subskrypcja zamknięta to emisja akcji skierowana w pierwszej kolejności do dotychczasowych akcjonariuszy, którzy mają prawo poboru (czyli przywilej pierwszeństwa nabycia akcji nowej emisji przez inwestorów posiadających akcje emisji wcześniejszych). Odpowiedź A oznacza subskrypcję prywatną.

 

 

Pytanie nr 4

Do sprawnego przeprowadzenia procedury planowania kadr konieczne jest przede wszystkim:

a) przeprowadzenie selekcji pracowników,
b) przeprowadzenie szkolenia pracowników,
c) przeprowadzenie ocen pracowniczych,
d) przeprowadzenie zwolnień pracowników.

Komentarz:

Planowanie kadr wymaga przede wszystkim określenia stanu pożądanego (ilu i jakich pracowników będzie potrzebować przedsiębiorstwo), aby można było osiągnąć zakładane cele strategiczne. W pierwszym etapie analizuje się posiadany potencjał kadrowy (do tego niezbędne jest przeprowadzenie ocen pracowniczych), następnie ustala się aktualne i przyszłe potrzeby kadrowe oraz określa, jakie działania należy podjąć w celu zaspokojenia ustalonych potrzeb.  Bez oceny pracowników procedura planowania kadr nie będzie możliwa.

 


 

Pytanie nr 5

Autorytet formalny to:

a) władza z mocy prawa,
b) władza wymuszenia,
c) władza odniesienia,
d) władza oparta na zaufaniu.

Komentarz:

Do najważniejszych źródeł władzy można zaliczyć:
•    formalną hierarchię organizacyjną,
•    kwalifikacje,
•    autorytet,
•    dostęp do informacji,
•    kontrolę nad zasobami,
•    uczucia.
Władza z mocy prawa (ktoś jest menedżerem tylko dlatego, że zajmuje stanowisko menedżerskie) nadaje menedżerowi autorytet formalny. Jeżeli menedżer nie wykorzystuje innych źródeł władzy, to sam autorytet formalny może nie wystarczyć do sprawnego wpływania na zachowania podległych mu pracowników.
 

Pytanie nr 6

Która z czynności nie jest etapem procesu podejmowania decyzji:

a) rozpoznanie problemu,
b) projektowanie rozwiązania,
c) wybranie najlepszego wariantu,
d) kontrola wdrożenia najlepszego wariantu.

Komentarz:

Proces decyzyjny składa się z następujących faz:
•    fazy rozpoznawania (tutaj definiujemy problem decyzyjny – gdzie i kiedy powstał, na czym polega niezgodność między stanem istniejącym a stanem pożądanym, jakie były przyczyny jego powstania, jakie są ograniczenia w rozwiązaniu problemu decyzyjnego; 
•    fazy projektowania (Jakie są możliwe warianty rozwiązania problemu decyzyjnego? Za pomocą jakich kryteriów będą oceniane?);
•    fazy wyboru (Jaki wariant rozwiązania problemu decyzyjnego jest najlepszy?).
    Kontrola wdrożenia najlepszego wariantu nie jest etapem podejmowania decyzji.

 


 

Pytanie nr 7

W WZA mają prawo uczestniczyć:

a) akcjonariusze, który posiadają co najmniej jedną akcję,
b) akcjonariusze, którzy posiadają co najmniej 10% akcji,
c) wyłącznie akcjonariusze, którzy są jednocześnie pracownikami spółki,
d) wyłącznie zarząd spółki.

Komentarz:

W WZA może uczestniczyć każdy akcjonariusz (nawet taki, który posiada tylko jedną akcję).  Aby zostać dopuszczonym do WZA, akcjonariusz przed WZA musi zablokować posiadane akcje.
 

Pytanie nr 8

Do strategicznych wymiarów modelu działalności firmy zaliczyć można:

a) wybór poziomu kosztów,
b) wybór kultury organizacyjnej,
c) wybór klientów,
d) wybór technik zarządzania.

Komentarz:

Jedną z ważniejszych strategicznych decyzji przedsiębiorstwa jest wybór klientów (jakie segmenty – czy pełne pokrycie, czy selektywna specjalizacja – jakie wybrać kryteria segmentacji). Przy wyborze zbyt wąskiej grupy klientów przedsiębiorstwo będzie uzyskiwało znacznie mniejsze przychody, w związku z czym nie będzie mogło finansować kluczowych kompetencji niezbędnych do obsługi wybranej niszy. Przy zbyt szerokim zdefiniowaniu klientów może ono nie wypracować unikalnych przewag, niezbędnych do wyróżnienia się na rynku.
 

Pytanie nr 9

Pojęcie outplacement wiąże się z obszarem:

a) zarządzania operacyjnego,
b) zarządzania projektami,
c) zarządzania zasobami ludzkimi,
d) zarządzania procesami.

Komentarz:

Outplacement oznacza lokowanie pracowników na zewnątrz organizacji. Jego celem jest wskazanie redukowanym pracownikom nowych miejsc pracy, na które są poszukiwani, uczynienie ich bardziej atrakcyjnymi dla przyszłych pracodawców oraz przygotowanie ich do rozmów kwalifikacyjnych i właściwego zaprezentowania się. Przedsiębiorstwo w ramach 'miękkiego zwolnienia' może wspomóc pracownika oferując m. in.:
• pomoc psychologa,
• przeprowadzenie analizy mocnych stron pracownika,
• pomoc w przygotowaniu listy osób, które mogą ułatwić mu znalezienie pracy,
• pomoc w profesjonalnym prowadzeniu korespondencji i rozmów z potencjalnym pracodawcą,
• pomoc, od strony technicznej, w sporządzaniu dokumentów,
• pomoc finansową w okresie poszukiwań,
• opłacanie szkoleń zawodowych.
 

Pytanie nr 10

Masowa kastomizacja (mass customizing) oznacza:

a) działania firm zmierzające do oferowania klientom zindywidualizowanych produktów, jednocześnie z zachowaniem korzyści skali,
b) coraz większe wyróżnianie się firm poprzez inwestowanie w budowę marek,
c) dostosowywanie firm do trendów rynkowych,
d) ograniczanie wydatków inwestycyjnych w fazie recesji gospodarczej.

Komentarz:

Masowa kastomizacja oznacza oferowanie klientom zindywidualizowanych produktów (konsumenci mają potrzebę podkreślania swojej osobowości i jednocześnie oryginalnego wyróżniania się)
z zachowaniem niskich cen (do których konsumenci są przyzwyczajeni – co praktycznie przekłada się na konieczność oferowania zindywidualizowanych produktów produkowanych z zachowaniem korzyści skali).

 


 

Pytanie nr 11

Technika wykupu menedżerskiego (Management Buyout) polega na:

a) przejęciu kontroli nad przedsiębiorstwem przez dotychczasową kadrę zarządzającą w sytuacji, gdy zgromadzone przez menedżerów środki finansowe wystarczają jedynie do sfinansowania części ceny żądanej przez właściciela,
b) przejęciu przez firmę konkurencyjną menedżerów innego przedsiębiorstwa,
c) zamianie wynagrodzeń menedżerów na akcje (udziały) w zarządzanym przedsiębiorstwie,
d) stymulowaniu popytu na oferowane produkty przez system rabatów na własne produkty przez pracowników.

Komentarz:

Technika wykupu menedżerskiego pozwala na przejęcie kontroli nad przedsiębiorstwem przez dotychczasową kadrę zarządzającą, w sytuacji gdy zgromadzone przez menedżerów środki finansowe wystarczają jedynie do sfinansowania części ceny żądanej przez właściciela. Pozostała część finansowana jest przez specjalistyczne fundusze inwestycyjne, fundusze wysokiego ryzyka, banki oraz innych pożyczkodawców.
 

Do transakcji wykupu menedżerskiego dochodzi najczęściej, w sytuacji gdy dotychczasowa kadra zarządzająca dostrzeże w zarządzanym przedsiębiorstwie możliwość znacznego zwiększenia wartości oraz przekonana do udziału w przedsięwzięciu instytucje współfinansujące. Przeprowadzenie działań restrukturyzacyjnych w przedsiębiorstwie po przejęciu przyczynia się do uzyskania znaczącego wzrostu wartości w stosunkowo krótkim okresie, co z kolei pozwala na wypracowanie wysokiej stopy zwrotu przy późniejszym wycofywaniu się z inwestycji (co jest między innymi warunkiem przystąpienia do inwestycji funduszy inwestycyjnych). Wpływ wykupów menedżerskich na efektywność ekonomiczną oraz finansową przejmowanego przedsiębiorstwa jest jednym z najważniejszych czynników motywujących przeprowadzanie tego typu transakcji.

 


 

Pytanie nr 12

Pojęcie BATNA w negocjacjach oznacza:

a) opracowanie kilku strategii prowadzenia negocjacji,
b) najlepszą alternatywę negocjowanego porozumienia,
c) sformułowanie najważniejszych problemów negocjacyjnych,
d) uzgadnianie reguł postępowania.

Komentarz:

BATNA w negocjacjach oznacza najlepszą alternatywę negocjowanego porozumienia. Znajomość BATNA pozwala opracować możliwości działania w przypadku braku porozumienia. Jej konstrukcja wymaga wykonania trzech zadań:
•    określenia możliwych działań w przypadku braku porozumienia w negocjacjach,
•    przekształcenia pomysłów w praktyczne możliwości działania,
•    wybór jednej najlepszej możliwości.


 

Pytanie nr 13

Celem negocjacji nastawionych na współpracę jest:

a) możliwość realizacji interesów stron biorących w nich udział,
b) osiągnięcie kompromisu,
c) rywalizacja między stronami biorącymi w nich udział,
d) osiągnięcie swoich celów za wszelką cenę.

Komentarz:

Głównym celem negocjacji nastawionych na współpracę jest możliwość realizacji interesów stron biorących w nich udział. Ważniejszy jest rozsądny wynik, uzyskany sprawnie i w dobrej atmosferze niż np. własne zwycięstwo (styl rywalizacyjny) czy porozumienie lub ugoda (styl kooperacyjny).

Odpowiedź B to styl kooperacyjny (miękki). Odpowiedzi C i D to styl rywalizacyjny (twardy).

Pytanie nr 14

Do głównych zadań controllingu strategicznego nie należy:

a) nadzorowanie procesów kontroli strategicznej,
b) dostrzeganie zagrożeń w otoczeniu,
c) stworzenie bazy informacyjnej o otoczeniu konkurencyjnym i makrootoczeniu,
d) analiza i ocena finansowych efektów bieżącej działalności przedsiębiorstwa.

Komentarz:

Controlling strategiczny jest funkcją kierowniczą w ramach zarządzania strategicznego przedsiębiorstwem, która polega na sprawdzaniu, czuwaniu, czy działanie przedsiębiorstwa jest zbieżne z jego celami strategicznymi. Do głównych zadań controliingu strategicznego należą:
•    inicjowanie i wspieranie kadry zarządzającej w poszukiwaniu optymalnych możliwości rozwojowych przedsiębiorstwa,
•    stworzenie bazy informacyjnej o otoczeniu przedsiębiorstwa,
•    nadzorowanie procesów kontroli strategicznej,
•    dostrzeganie zagrożeń w otoczeniu,
•    dostrzeganie pojawiających się „wąskich gardeł” w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa,
•    opracowanie strategicznego systemu sprawozdawczości, zabezpieczenia oraz wdrażania strategii w przedsiębiorstwie.

 


 

Pytanie nr 15

Które ze zdań dotyczących formalizacji nie jest prawdziwe?

a) Miarą stopnia formalizacji jest liczba, szczegółowość i rygorystyczność przepisów organizacyjnych.
b) Brak formalizacji doprowadza do największej sprawności działania.
c) Biurokratyzm oznacza niewłaściwy stopień formalizacji organizacji.
d) Nadmierny stopień sformalizowania organizacji obniża jej sprawność.

Komentarz:

Formalizacja oznacza istnienie w organizacji przepisów w formie pisemnej. Miarą formalizacji jest liczba, szczegółowość i rygorystyczność przepisów organizacyjnych. Nadmierna formalizacja obniża sprawność organizacji (staje się ona nadmiernie zbiurokratyzowana), ale brak formalizacji również nie jest pożądany.

 

Przy braku formalizacji rozmywa się odpowiedzialność poszczególnych osób, zapominane są obowiązujące ustalenia, trudniej przekazać wytyczne. Relacje między sprawnością działania a poziomem formalizacji przedstawia krzywa formalizacji.

 


 

Pytanie nr 16

Która z inwestycji przyniosła w ostatnim półroczu największą stopę zwrotu dla inwestora lokującego swoje wolne środki finansowe w Polsce:

a) obligacje Skarbu Państwa,
b) zakup dolarów,
c) lokata złotowa,
d) fundusze akcji inwestujące w polskie blue chips.

Komentarz:

Ostanie półrocze to okres bardzo dużego osłabienia złotego wobec euro i dolara. Inwestycja
w ostatnim półroczu w zakup dolarów mogła przynieść ponad 65% rentowność. W tym czasie lokaty złotowe również zyskały na atrakcyjności, ale najlepsze oferty nie przekraczały 10% rocznie. Obligacje dawały nieznacznie mniej. Znacznie słabiej w tym okresie radziła sobie GPW – indeks WIG 20 (polskie blue chips) stracił w ostatnim półroczu ponad 40% (co przełożyło się na równie słabe wyniki funduszy akcyjnych, inwestujących w największe i najstabilniejsze spółki giełdowe).
 

\"\"

Pytanie nr 17

Która z poniższych sytuacji w sektorze jest najkorzystniejsza dla przedsiębiorstwa, zamierzającego rozpocząć w nim działalność?

a) Bariery wejścia do sektora są niskie i bariery wyjścia są niskie.
b) Bariery wejścia do sektora są niskie, a bariery wyjścia są wysokie.
c) Bariery wejścia do sektora są wysokie, a bariery wyjścia są niskie.
d) Bariery wejścia do sektora są wysokie i bariery wyjścia są wysokie.

Komentarz:

W analizie barier wejścia i wyjścia do sektora nie ma znaczenia, z jakiej perspektywy rozpatrujemy zagadnienie – zarówno dla inwestora będącego już w sektorze, jak również firmy zamierzającej dopiero do sektora wejść – najkorzystniejsza sytuacja to wysokie bariery wejścia i niskie bariery wyjścia.

Niskie bariery wyjścia dają możliwość elastycznego reagowania na zmiany sytuacji w sektorze (np. nagle pod wpływem substytutów lub zaostrzającej się wali konkurencyjnej znacząco obniży się  atrakcyjność sektora) – bez dużej straty i ponoszenia znaczących kosztów wyjścia łatwiej możemy się wycofać. Z kolei wysokie bariery wejścia utrudniają wejście nowej konkurencji – z czego cieszy się inwestor będący w sektorze, ale taka sytuacja jest również korzystna dla inwestora niebędącego w sektorze – co prawda wiąże się ponoszeniem znacznie wyższych nakładów inwestycyjnych, ale też stanowi rodzaj polisy, że po wejściu do sektora nie pojawi się w nim za chwilę większa liczba konkurentów i tym samym nie pogorszy się jego atrakcyjność.
 

Pytanie nr 18

Reengineering polega na:

a) radykalnej przebudowie procesów,
b) włączeniu do struktur organizacji funkcji realizowanych do tej pory na zewnątrz,
c ) poprawianiu jakości produktów,
d) stałej poprawie konkurencyjności poprzez utrzymanie dotychczasowego przebiegu procesów.

Komentarz:

Reengineering to koncepcja radykalnej przebudowy procesów, restrukturyzacji przedsiębiorstwa, lansowana w latach 90. przez M. Hammera i J. Champiego. Najważniejsze założenia koncepcji to:
•    zastąpienie tradycyjnych komórek funkcjonalnych przez zespoły odpowiedzialne za proces,
•    wprowadzenie pracy zespołowej,
•    stanowiska kontrolowane są zastępowane przez stanowiska z odpowiedzialnością i autonomią,
•    kryteria wynagradzania odnoszące się w większym stopniu do efektów niż do aktywności,
•    miejsce szkoleń zastępuje ciągła nauka,
•    kryteria awansowania − decyduje przydatność a nie wyniki,
•    zmiana systemu wartości − zastąpienie orientacji na szefa orientacją na klienta,
•    szefowie przekształcają się z nadzorców w animatorów,
•    kierowników zastępują liderzy,
•    struktury hierarchiczne ulegają spłaszczeniu.

W ostatecznym rozrachunku koncepcja reengineeringu nie sprawdziła się (takie wnioski wyciągnęli również sami autorzy, ale nie przeszkodziło to im dalej zarabiać na doradztwie
i krytyce reengineeringu).

 

Pytanie nr 19

Artefakty to:

a) kluczowe czynniki sukcesu przedsiębiorstwa,
b) element kultury organizacyjnej,
c) fragmenty mapy procesu,
d) składowa koła jakości.

Komentarz:

Artefakty to składniki kultury organizacyjnej. Umożliwiają uzewnętrznienie kultury organizacyjnej, oddziałują na uczucia, emocje, wyobraźnie ludzi, ułatwiają identyfikację pełnionej roli społecznej/organizacyjnej oraz ułatwiają komunikację.

Najczęściej artefakty dzieli się na 4 kategorie:
•    fizyczne (sposób ubierania się, fryzura, odznaki, insygnia ról społecznych),
•    językowe (hasła, zawołania, określenia, zbiory gestów, mity i językowe tabu, sposoby komunikacji),
•    behawioralne (rytuały, ceremonie i behawioralne tabu),
•    osobowe (bohaterowie organizacyjni – przykłady do naśladowania).


 

Pytanie nr 20

Do formalnych barier wejścia na rynek nie zalicza się:

a) norm sanitarnych,
b) licencji,
c) patentów,
d) ekonomiki skali.

Komentarz:

Bariery wejścia na rynek dzielą się na formalne (prawne) i konkurencyjne. Do barier formalnych zalicza się: cła, licencje, patenty, atesty sanitarne, normy fitosanitarne. Ekonomika skali jest przykładem bariery konkurencyjnej. Inne bariery konkurencyjne to m.in.: brak dostępu do kanałów dystrybucji, wysoki poziom technologiczny wymagany w sektorze, wysoka jakość produktów, konieczność poniesienia znaczących nakładów na wypromowanie marki.
 

Pytanie nr 21

W zarządzaniu projektami cele projektu są ujęte w kategoriach:

a) SMART,
b) koszt realizacji
c) zakres projektu
d) budżetu zadaniowego.

Komentarz:

Koszt realizacji, spełnienie wymagań (jakość wyniku) i czas realizacji to podstawowe parametry projektu. Celem realizacji projektu jest osiągniecie wszystkich parametrów na założonym poziomie.

 


 

Pytanie nr 22

Jaki zakres prac projektowych najlepiej opisuje fazę definiowania projektu?

a) działalność koncepcyjna,
b) działalność planistyczna i organizacyjna,
c) działalność projektowa i wykonawcza oraz kontrolna i koordynacyjna,
d) działalność wdrożeniowa i sprawozdawcza.

Komentarz:

Charakterystyka faz cyklu życia projektu:
 

 

 

 

 

Pytanie nr 23

Poniższy fragment: 'Konkurencją dla naszej restauracji może być restauracja Alfa przy ulicy Kwiatowej oraz restauracje i bary znajdujące się w biurowcu przy ulicy Lipowej. Jednak z przeprowadzonych przez nas badań wynika, że popyt na usługi gastronomiczne w tej części miasta znacznie przewyższa podaż' pochodzi z:

a) biznes planu,
b) wniosku rejestrowego do KRS,
c) sprawozdania finansowego,
d) misji firmy.

Komentarz:

Wniosek do KRS, sprawozdanie finansowe i misja firmy nie ujmują tak szczegółowo kwestii bezpośredniej konkurencji. W biznes planie analiza konkurencji stanowi jeden z ważniejszych obszarów, które należy wziąć pod uwagę, oceniając szanse przedsięwzięcia na odniesienie sukcesu.

 


 

Pytanie nr 24

Pierwszym składnikiem planu restrukturyzacji jest:

a) stabilizacja kryzysu,
b) zmiany organizacyjne,
c) wsparcie grup interesu,
d) restrukturyzacja finansowa.

Komentarz:

Plan restrukturyzacji przedsiębiorstwa powinien  kompleksowo wprowadzać zmiany we wszystkich wzajemnie powiązanych, różnych obszarach przedsiębiorstwa.

Typowy plan restrukturyzacji składa się z następujących 7 części:
•    stabilizacja kryzysu,
•    przywództwo,
•    wsparcie grup interesu,
•    skupienie się na kwestiach strategicznych,
•    zmiany organizacyjne,
•    usprawnianie kluczowych procesów,
•    restrukturyzacja finansowa.


 

Pytanie nr 25

Współczesne struktury organizacyjne nie powinny być strukturami nastawionymi na:
 

a) procesy zorientowane na klienta,
b) kluczowe kompetencje,
c) kreowanie przedsiębiorczości wewnętrznej,
d) hierarchiczne formy koordynacji między modułami.

Komentarz:

Współczesne struktury organizacyjne powinny być nastawione na klienta i procesy związane z jego obsługą, wzmacnianie kluczowych kompetencji przedsiębiorstwa, stymulowanie przedsiębiorczości wewnętrznej. Zalecane jest tworzenie względnie małych, przejrzystych jednostek organizacyjnych (modułów) i integrowanie zadań w ramach modułu. Tradycyjne hierarchiczne formy koordynacji między modułami powinny zostać zastąpione rynkowymi formami koordynacji (niehierarchicznymi).
 

Pytanie nr 26

Na podstawie analizy rachunku przepływów pieniężnych (cash flow) nie uzyskamy informacji o:

a) zmianie stanu należności,
b) zmianie stanu zobowiązań,
c) zmianie stanu zapasów,
d) rentowności.

Komentarz:

Z analizy rachunku przepływu pieniężnych nie uzyskamy informacji o rentowności. Przykładowy, uproszczony cash flow przedstawiono poniżej:

 

 

 


 

Pytanie nr 27

Jeżeli w analizie opłacalności przedsięwzięcia inwestycyjnego wskaźnik NPV wynosi 700 tys. zł, to oznacza, że:

a) inwestycja w badanym okresie przyniesie 700 tys. zysku bez uwzględnienia zmienności wartości pieniądza w czasie,
b) inwestycja w badanym okresie przyniesie nadwyżkę 700 tys. zysku z uwzględnieniem zmienności wartości pieniądza w czasie,
c) inwestycja wymaga 700 tys. zł nakładów,
d) inwestycja osiąga próg rentowności (break-even point) przy przychodach ze sprzedaży wynoszących 700 tys. zł.

Komentarz:

NPV − w ujęciu ekonomicznym − to łączna, skumulowana z całego cyklu życia, przedstawiona w bieżącej wartości pieniądza, korzyść netto z realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego.
Zaletą tej metody jest uwzględnianie zmiennej wartości pieniądza w czasie, ujmowanie w ocenie opłacalności korzyści netto z całego cyklu życia.

Wadą tej metody jest utrudniony wybór odpowiedniego poziomu stopy dyskontowej.

 


 

Pytanie nr 28

Od 8 stycznia 2009 r., według Kodeksu spółek handlowych, kapitał zakładowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powinien wynosić co najmniej:

a) 5 000 zł,
b) 50 000 zł,
c) 100 000 zł,
d) 100 000 euro.

Komentarz:

Od 8 stycznia br. minimalny kapitał zakładowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wynosi 5000 zł (przed zmianą wynosił 50 000 zł).

 

\"\"
 

Pytanie nr 29

Sektor, w którym jest mała liczba konkurentów, zerowa możliwość wzrostu i bardzo trudny dostęp do sektora, to sektor znajdujący się w:

a) fazie narodzin,
b) fazie rozwoju,
c) fazie dojrzałości,
d) fazie starzenia się.

Komentarz:

Sektory podlegają cyklom życia. Poszczególne fazy, wraz z opisem podstawowych parametrów przedstawia poniższy rysunek:

 

 

 


 

Pytanie nr 30

Obszar korzyści konkurencyjnych na mapie grup strategicznych oznacza:

a) obszar, na którym nie ma żadnej konkurencji,
b) obszar, na którym działa tylko lider rynkowy,
c) obszar o największej atrakcyjności,
d) różnicę w potencjale konkurencyjnym między liderem a pretendentem.

Komentarz:

Obszar korzyści konkurencyjnych (korzyści strategicznych) na mapie grup strategicznych to miejsce, które oznacza najkorzystniejszą kombinację kryteriów, które stanowiły podstawę wyznaczenia mapy. Przykładowa mapa grup strategicznych, z zaznaczonym obszarem korzyści konkurencyjnych, znajduje się na poniższym rysunku.

 

 


 

Pytanie nr 31

Która cecha nie jest cechą projektu?

a) niepowtarzalność przedsięwzięcia,
b) wysoki stopień złożoności,
c) nieokreślony koniec projektu,
d) ryzyko techniczne, organizacyjne i ekonomiczne.

Komentarz:

Każdy projekt ma określony koniec (zdefiniowany termin zakończenia). Powtarzalne przedsięwzięcia to procesy, a nie projekty. Wysoki stopień złożoności i ryzyko techniczne, organizacyjne i ekonomiczne to cechy projektów.
 

Pytanie nr 32

Ile jednostek, zgodnie z techniką ścieżki krytycznej, będzie trwał projekt?

 

a) 16 jednostek,
b) 17 jednostek,
c) 18 jednostek,
d) przy takim układzie sieci projekt nigdy się nie zakończy.

Komentarz:

Na ponizszym wykresie uzupełniono oznaczenia w CPM (Critical Path Method). Pole z lewej strony oznacza najwcześniejszy możliwy termin wystąpienia zdarzenia. Pole z prawej strony oznacza najpóźniejszy możliwy termin wystąpienia zdarzenia (tak aby nie było opóźnienia na całym projekcie). Pole na samym dole oznacza rezerwę czasową (różnicę między najpóźniejszym a najwcześniejszym terminem zdarzenia). Z analizy CPM czas trwania projektu wynosi 18 jednostek.
 

 

 

Pytanie nr 33

Która ścieżka jest ścieżką krytyczną projektu z zadania nr 32 (liczby oznaczają numery czynności)?

a) 1-2-3-4-7-8,
b) 1-2-6-7-8,
c) 1-2-3-5-7-8,
d) 1-2-3-4-5-6-7-8.

Komentarz:

Ścieżka krytyczna oznacza ciąg czynności bez rezerwy czasowej.

 


 

Pytanie nr 34

Strategia dyferencjacji polega na:

a) osiąganiu przewagi konkurencyjnej poprzez obniżanie kosztów,
b) stosowaniu zintegrowanego podejścia do zarządzania,
c) osiąganiu lepszego pozycjonowania rynkowego przez inwestowanie w różne sektory (branże),
d) oferowaniu klientowi unikalnej (w odróżnieniu od konkurencji) oferty, różniącej się jakością.

Komentarz:

Celem dyferencjacji jest osiągniecie efektu wyróżnienia i dzięki temu znacznie wyższej rentowności.

Odpowiedź a) dotyczy strategii przywództwa kosztowego, odpowiedź b) nic nie oznacza, natomiast odpowiedź c) to definicja dywersyfikacji.
 

Pytanie nr 35

Ustępstwa w negocjacjach powinny być dokonywane:

a) równomiernie,
b) powoli,
c) bezwarunkowo,
d) sprawiedliwie.

Komentarz:

Umiejętność ustępstw jest, obok siły, aspiracji, asertywności, umiejętności komunikowania się, umiejętności argumentowania i umiejętność wyrażenia krytyki, kluczowym czynnikiem sukcesu w negocjacjach.  Poniżej przedstawiono dekalog skutecznego ustępowania:


1.     Drugiej stronie należy przedstawiać żądania  wyższe, niż chce się osiągnąć.
2.     Ustępstwa powinny być niewielkie.
3.     Ustępstwa powinny być stopniowo malejące.
4.     Ustępstwa nie muszą być równomierne.
5.     Ustępując, należy żądać czegoś w zamian.   
6.     Ustępować należy powoli i niełatwo.
7.     Należy stosować taktykę zdechłej ryby.
8.     Nie należy jako pierwszy ustępować w ważnych sprawach.
9.     Należy ostrożnie traktować absurdalną propozycję drugiej  strony.
10.     Negocjatorzy dokonują maksymalnie pięciu ustępstw.

 

Pytanie nr 36

Poniższy wykres przedstawia zmiany w ostatnim roku:

a) kursu euro/złoty,
b) kursu funt/złoty,
c) kursu dolar/złoty,
d) kursu złoty/euro.

Komentarz:

Powyższy wykres przedstawia poziom kursu euro/złoty w ostatnim roku.

 


 

Pytanie nr 37

Głównym czynnikiem negatywnie wpływającym na rachunek wyników wielu polskich spółek eksportowych w pierwszym kwartale 2009 r. jest:

a) wzrost cen ropy naftowej,
b) ograniczenia w dostępie do rynku rosyjskiego,
c) niewłaściwe korzystanie z instrumentów hedgingowych,
d) wzrost stóp procentowych.

Komentarz:

Jednym z największych problemów polskich spółek eksportowych w pierwszym kwartale 2009 roku jest znaczne osłabienie złotego i konieczność wywiązania się z zawartych transakcji terminowych, mających zabezpieczyć je przed ryzykiem walutowym. Niewłaściwie zawierane opcje walutowe (instrumenty hedgingowe) w powiązaniu z dużą zmiennością kursu euro (zobacz rysunek w pytaniu 36) mogą stać się nawet przyczyną upadłości wielu przedsiębiorstw.

Więcej na temat opcji walutowych znajdziesz tutaj.

 

\"\"

Pytanie nr 38

Twórcą największego oszustwa na Wall Street – jednej z największych piramid finansowych, która pod koniec ubiegłego roku zagroziła wielu instytucjom finansowym – jest:

a) Bernard Madoff,
b) Henry Paulson,
c) George Soros,
d) Warren Buffet.

Komentarz:

Największym oszustem okazał się Bernard Madoff - amerykański finansista i filantrop. W grudniu 2008 roku został aresztowany przez FBI i podejrzany o dokonanie miliardowych (inwestorzy szacują swoje straty – wstępne analizy mówią nawet o 50 miliardach dolarów strat) nadużyć na rynku finansowym.

Madoff był jednym z założycieli i przewodniczącym NASDAQ. Jego firma (Bernard L. Madoff Investment Securities) od lat 60. pozyskiwała kapitał od bogatych inwestorów, oferując (niezależnie od koniunktury) około 8−10  % rocznie. Pod koniec 2008 roku okazało się, że cały system działał na zasadzie piramidy finansowej – w której wcześniejszych inwestorów spłaca się pieniędzmi uzyskanymi od tych, którzy wpłacili później.

 

\"\"
 

Pytanie nr 39

Według A. Slywotzky'ego, D. Morrisona i B. Andelmana kluczową umiejętnością strategiczną jest:

a) sformułowanie i zaprojektowanie modelu zysku,
b) zwiększanie udziału w rynku,
c) ciągły rozwój produktów,
d) globalizowanie działalności przedsiębiorstwa.

Komentarz:

A.  Slywotzky, D. Morrison i B. Andelman w „Strefie zysku” wskazują sformułowanie i zaprojektowanie modelu zysku jako najważniejszą umiejętność strategiczną. Koncentracja na zwiększaniu udziału w rynku, ciągłym rozwijaniu produktów czy geograficznym rozwoju rynku nie zawsze przekłada się na satysfakcjonujący wzrost wartości przedsiębiorstwa.

 


 

Pytanie nr 40

W przemyśle samochodowym przedsiębiorstwo może osiągnąć największy zysk w końcowych ogniwach łańcucha wartości, czyli w:

a) produkcji części do samochodów,
b) projektowaniu samochodów,
c) montażu samochodów,
d) usługach finansowych dla motoryzacji.

Komentarz:

Łańcuch wartości pokazuje, które ogniwa ścieżki ekonomicznej realizowane są przez przedsiębiorstwo. Końcowe ogniwa łańcucha wartości w przemyśle samochodowym to serwis oraz usługi finansowe dla motoryzacji (motokredyty, systemy leasingowe) i to na tych ogniwach koncerny motoryzacyjne uzyskują najwyższą rentowność.

 


 

Pytanie nr 41

Jednym z postulatów współczesnych organizacji jest zastępowanie więzi hierarchicznych modelem heterarchicznym. Heterarchia oznacza:

a) system, który jest regulowany przez różne swoje elementy, bez jednego dominującego, w różnych momentach czasowych, często przez sieci oddziaływań,
b) system, w których jest jasno zdefiniowane podporządkowanie poszczególnych elementów i rozdzielone przywództwo,
c) system, w którym poszczególne ogniwa konkurują ze sobą na wszystkich możliwych obszarach,
d) system, w którym jest największe nastawienie na transferowanie wiedzy.

Komentarz:

Heterarchia oznacza system, który jest regulowany przez różne swoje elementy, bez jednego dominującego, w różnych momentach czasowych, często przez sieci oddziaływań. Taki sposób  powiązań „odchudza organizację”, spłaszcza jej strukturę i uelastycznia działanie oraz ułatwia wykorzystywanie w większym stopniu pracy zespołów, lepsze związanie z klientami  i dostawcami.

 


 

Pytanie nr 42

Strategia błękitnego oceanu (blue ocean strategy) polega na:

a) rywalizacji czołowej z przedsiębiorstwami konkurencyjnymi, działającymi w tym samym segmencie rynkowym,
b) kooperacji przedsiębiorstw działających w tej samej branży,
c) kooperacji przedsiębiorstw działających w różnych branżach,
d) kreowaniu przez przedsiębiorstwa wolnej i niezagospodarowanej jeszcze przestrzeni rynkowej.

Komentarz:

Strategia błękitnego oceanu to koncepcja opracowana przez W. Chan Kima i R.  Mauborgne’a, która zaleca jako jedyną skuteczną metodę zwiększania pozycji konkurencyjnej poszerzanie granic niezagospodarowanej jeszcze przestrzeni rynkowej. Zdaniem autorów tradycyjne strategie rozwoju przedsiębiorstw, tworzone w odniesieniu do posunięć strategicznych konkurencji, nie przynoszą sukcesu. Zamiast skupiać się na pokonaniu konkurencji, firmy powinny koncentrować się na tworzeniu „błękitnych oceanów” – przestrzeni rynkowej będącej doskonałym środowiskiem wzrostu wartości.

 

 


 

Pytanie nr 43

Organizacje mechanistyczne lepiej sprawdzają się w:

a) otoczeniu stabilnym,
b) otoczeniu burzliwym,
c) otoczeniu niestabilnym i nieprzewidywalnym,
d) każdym otoczeniu.

Komentarz:

Organizacje mechanistyczne zakładają stałe, niezależne od zmian otocznia, cele, sztywne
i sformalizowane procedury oraz stałe zakresy kompetencji i stałe stanowiska. Z tego powodu lepiej sprawdzają się w otoczeniu stabilnym. W otoczeniu burzliwym znacznie lepiej sprawdzają się struktury organiczne.

 


 

Pytanie nr 44

Poniższy rysunek przedstawia socjogram jednego z zespołów pracowniczych. Liderem nieformalnym w tym zespole jest:

a) osoba nr 1,
b) osoba nr 2,
c) osoba nr 3,
d) osoba nr 4.

Komentarz:

Socjogram jest techniką służącą do badania stosunków międzyludzkich w małych grupach pracowniczych. Na podstawie pytań do wszystkich członków zespołu wykreśla się mapę relacji w zespole, stosując następujące oznaczenia:

 


 

Pytanie nr 45

Które ze zdań jest prawdziwe w odniesieniu do inwestorów giełdowych?

a) Inwestorzy, którzy osiągają duże zyski, nie lubią ryzykować.
b) Inwestorzy zazwyczaj szybciej wycofują się z inwestycji przynoszącej zyski niż z inwestycji, która przynosi straty.
c) Inwestorzy chętniej kupują akcje spółek, których nie lubią.
d) Inwestorzy indywidualni mają mniejsze prawa niż inwestorzy instytucjonalni.

Komentarz:

•    Istnieje duża korelacja między zyskiem i ryzykiem. Im większe akceptowane ryzyko, tym większe zyski (ale też większe straty). Inwestorzy, którzy osiągają duże zyski (ponad zachowanie rynku), muszą mieć większą skłonność do ryzyka.
•    Rzeczywiście inwestorzy szybciej zamykają pozycję przynoszące zyski (bojąc się, że trend się odwróci) niż pozycję przynoszące straty (cały czas licząc na odbicie i zminimalizowanie strat).
•    Badania pokazują, że inwestorzy znacznie łaskawiej patrzą na spółki, które znają i lubią.  Jeżeli wizerunek spółki jest atrakcyjny, to inwestorzy będą chętniej kupować jej akcje.
•    Inwestorzy indywidualni i instytucjonalni mają takie same prawa. O wpływie na funkcjonowanie spółki decyduje liczba posiadanych udziałów, a nie rodzaj inwestora.

 


 

Pytanie nr 46

Jeżeli obecna cena akcji wynosi 20 zł, a analitycy rekomendują jej wzrost do 30 zł, to:

a) kupując akcje za 20 zł, na każdej zarobimy 10 zł,
b) cena akcji wzrośnie do co najmniej 30 zł,
c) cena akcji spadanie,
d) to nic nie znaczy.

Komentarz:

Analitycy, prognozując cenę akcji, bazują na różnych modelach wyceny. Starają się oszacować przyszłe dochody firmy, sytuację w branży w której  firma prowadzi działalność, a nawet koniunkturę w całej gospodarce.  Mimo iż wycena opiera się na bardzo wielu analizach, tak naprawdę nic nie znaczy. Nie mamy pewności, że w okresie, jaki obejmuje prognoza, nie dojdzie do zdarzeń nieprzewidzianych,  jak inni inwestorzy zareagują na daną prognozę, jak się ta prognoza ma do prognoz innych analityków (lub prognoz sporządzanych dla innych okresów).
Oprócz ceny docelowej w rekomendacjach analitycy wskazują również, jakie zachowania rekomendowaliby inwestorom (od negatywnych, typu: 'sprzedaj', 'unikaj', po neutralne: 'trzymaj', 'zgodnie z rynkiem', aż po pozytywne: 'powyżej rynku', 'akumuluj', 'kupuj').


 

Pytanie nr 47

Która z perspektyw nie jest typową perspektywą Balance Scorecard?

a) perspektywa dostawców,
b) perspektywa klientów,
c) perspektywa procesów wewnętrznych,
d) perspektywa wzrostu i rozwoju.

Komentarz:

Balance Scorecard to narzędzie pomiaru sukcesu organizacji oraz identyfikacji obszarów wymagających poprawy, zaproponowane przez Roberta S. Kaplana i Davida P. Nortona.  Zdaniem autorów organizacje zbyt często koncentrują się aspektach finansowych, pomijając inne kryteria niemierzalne/jakościowe, które w równie istotnym stopniu wpływają na charakter przewagi konkurencyjnej.

W metodzie Balance Scorecard wizja rozwoju przedsiębiorstwa jest przekładana na wymiar finansowy, klientów, procesów wewnętrznych, uczenia i rozwoju. W każdej z czterech perspektyw menedżerowie wskazują kryteria istotne dla sukcesu organizacji.

 


 

Pytanie nr 48

Zaletą benchmarkingu konkurencyjnego nie jest:

a) względnie łatwy dostęp do informacji,
b) porównywalność produktów, procesów,
c) względnie wysoka akceptacja ze strony pracowników,
d) możliwość określenia swojej pozycji wśród konkurencji.

Komentarz:

Benchmarking konkurencyjny polega na porównywaniu rozwiązań stosowanych w przedsiębiorstwie
z rozwiązaniami stosowanymi u konkurencji. Jego wadą jest utrudniony dostęp do niezbędnych informacji (informacje najbardziej atrakcyjne do porównań w ramach benchmarkingu są tymi, które są szczególnie chronione przez przedsiębiorstwa).

 


 

Pytanie nr 49

Od 1 stycznia 2009 minimalne wynagrodzenie za pracę w pełnym wymiarze godzin wynosi:

a) 0 zł,
b) 1276 zł,
c) 1692 zł,
d) 2385 zł.

Komentarz:

Od 1 stycznia 2009 minimalne wynagrodzenie za pracę w pełnym wymiarze godzin wynosi 1276 zł, co oznacza, że osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę na cały etat nie może otrzymywać wynagrodzenia niższego niż 1276 zł brutto.

 

\"\"
 

Pytanie nr 50

Czerpanie wielokrotnie korzyści z tego samego wyrobu, marki, cechy, zdolności lub usługi to:

a) model zysku ze specjalizacji,
b) model mnożnika zysków,
c) model zysku przedsiębiorcy,
d) model zysku z superprodukcji.

Komentarz:

Istnieje wiele różnych modeli biznesu. Model, który zakłada zwiększanie odnoszonych korzyści z tego samego wyrobu (marki, cechy, usługi), to model mnożnika zysków.

 


 

Testy interaktywne

Ile wynosi całkowity zysk z produktu C przedstawionego w pytaniu 48?

3 000 000,
5 000 000,
10 000 000,
50 000 000.

Sprawdź się!


Publikacje

Zapraszamy do lektury publikacji podsumowującej XIII edycję Olimpiady Przedsiębiorczości, która odbyła się w roku szkolnym 2017/2018. W publikacji zaprezentowano...

Zobacz więcej »



Partnerzy Olimpiady Przedsiębiorczości